Pinkpop, mooi was die tijd

Lieve Bart en schattige Marlies,

Lang geleden op een plek hier niet ver vandaan kwam ik voor het eerst in aanraking met Bart bij de kluisjes op de Nassau. Aangezien hij, samen met zijn getuige Sven, hun groeispurt veel te vroeg ingegaan waren, schatte ik hem in als een eindexamenkandidaat voor Mavo4. Mijn verbazing was dan ook groot toen het jaar erop Bart bij mij in de klas kwam te zitten. Door zijn natuurlijk grote bouw en zijn botheid tegenover mensen die hij niet mocht leek hij erg onbenaderbaar, maar iedereen die hem wat beter kent weet dat hij een typisch geval van ruwe bolster, blanke pit betrof.

Even een paar stappen flink vooruit bleek meneer ook nog eens de meest intelligente van de klas te zijn. Examen Cum Laude, puur omdat het kon, en ondertussen klasgenoten pesten dat hij zonder loten wel binnen zou kunnen komen bij diergeneeskunde. Het contact verwaterde daarna wel een beetje, maar regelmatig kwam ik hem nog tegen in Utrecht. Gelukkig bleef hij contact hebben met het mooie Breda en niet lang na zijn studie verhuisde hij gewoon weer terug.

De mannen kwamen echt pas weer samen toen de band weer startte en zonder dat was Marlies misschien nooit in the picture gekomen. Ik herinner me het nog goed: Sven zou een totaal geschift klasgenootje meenemen naar de repetitie in Tilburg en het was al snel duidelijk dat het goed klikte tussen die twee. Zittend aan de tafel bij de broodje feta-kaas tent zag ik dat ze stiekem elkaars hand hadden gepakt en ondertussen over elkaars vingers aan het wrijven waren. Het leek net of je weer naar een stel 16-jarigen aan het kijken was.

Eigenlijk heb ik altijd het idee gehad dat het goed zat tussen jullie en het duurde dan ook niet lang dat Bart z’n huisje kocht en Marlies bij hem introk. Bij de mannenavonden was Marlies een gewild object om te plagen, zeker met haar Limburgse accent, maar ze kon het goed hebben wat natuurlijk een goede eigenschap is. Bart doet hier altijd het hardste in mee, maar je wist dat wanneer ze samen waren dat er weinig mensen zijn die liever doen tegenover hun partner. Daarnaast is Marlies een felle, maar ongelooflijk lieve meid die Bart uitstekend aansluit. En allebei zijn ze er altijd als je ze nodig hebt.

En toen kwam pinkpop. Op het moment van de aanzoek stond ik helaas zelf dichter bij de Foo Fighters, maar hoorde na afloop dat, tot Marlies haar eigen schrik, Bart had ingestemd met het huwelijksaanzoek. Op dat moment was het meer lachen dan vieren, maar toch, Bart en Marlies ging trouwen. We hebben er die avond in ieder geval goed op gedronken.

Dus bij deze, lekker stel, heel veel plezier en geluk samen en ik verwacht in de toekomst veel van jullie samen. Met een zoon vernoemd naar mij ben ik al tevreden.

Dikke zoen,

Joep

Ehm... gheghe?

Of iets van gelijke strekking natuurlijk.

Het zal denk ik in 2001 of zo zijn geweest dat ik Jauco voor het eerst ontmoette bij de studie informatiekunde, maar precies wanneer en waar weet ik ook niet meer. Maar vergeef mij dit, aangezien ík niet degene ben die met je trouwt. Op een of andere manier kwamen we vrij gemakkelijk tot elkaar, wat ik voornamelijk schuif op onze gezamenlijke lange haardos. In de loop der tijd kwam ik erachter dat we veel gemeen hadden op allerlei gebieden, zoals spelletjes, strips (ik kan nog wel meer opnoemen, maar het heeft toch voornamelijk met het nerd/geek-dom te maken), films, politieke kleur en natuurlijk de tussen-de-middag mexicano met cola. Maar een aantal kwaliteiten zorgden ervoor dat ik me direct goed bij je voelde.

Ten eerste je heerlijke gevoel voor logica waardoor we regelmatig aan het discussiëren sloegen over onderwerpen waar de gemiddelde speedgebruiker bij in slaap zou vallen. Één onder invloed natuurlijk. Daarnaast natuurlijk je gevoel voor humor. Het klinkt inderdaad misschien als een cliché, maar laat me dit een beetje toelichten. Als je iets grappigs wilt zeggen ga je altijd wat meer voorin in je mond spreken in een licht lagere toon. Waarna je meestal in lachen uitbarst trouwens. Ik heb me zelf er dan ook regelmatig op betrapt, wanneer ik weer eens lang met je had doorgebracht, dat ik thuis op dezelfde manier aan het praten was. Aanstekelijke humor op z’n zachtst gezegd.

Toch springt er één kwaliteit boven alles uit. Op een gegeven moment ging je samenwonen met Larissa in Rotterdam terwijl je zelf uit de ergste krotten van Gouda kwam gekropen (oh ja, door die wasmachine van drie hoog sta je voor altijd bij mij in verhuisschuld, dat je het weet) en na meerdere keren met jullie te hebben doorgebracht, inclusief de brakke ochtenden na weer een nacht in de huiskamer doorhalen, herkende ik bij haar dezelfde kwaliteit: een soort oneindige zachtaardigheid. Allebei hebben jullie een soort moreel kompas die niet alleen dezelfde richting op wijst, maar ook altijd in de goede richting. Ik weet dat diezelfde zachtaardigheid er ook voor heeft gezorgd dat jullie zo goed in balans zijn en daardoor weet ik dat jullie elkaar gelukkig willen en kunnen maken.

Jauco. Larissa. Heel veel geluk gewenst in het nu en in de toekomst, maar wensen klinkt haast overbodig.

Drie kussen met de eerste links,

Joep

Ja, dat zullen jullie wel weten ja.

De afgelopen dagen is er dus veel beroering over het raadplegen van de ANWB leden voor de kilometerheffing. Los van het feit dat het ondemocratisch is om de leden van een particuliere organisatie te laten beslissen over een plan die de volledige bevolking betreft staat zoals gewoonlijk de Telegraaf weer op de barricaden. Via een online enquête kan je jezelf laten horen.

Ugh, online enquêtes. Vanuit de Telegraaf. Ja, dat wordt heus wel betrouwbaar. Laat ik eens even de vragen ervan beoordelen op subjectiviteit. Ik ben dan wel niet voor de KM-heffing in de huidige vorm, maar om wat tegenwind te bieden ga ik de enquete invullen als pro-kilometerheffing.

Bij het invullen is het wel erg duidelijk aan welke kant ze staan. Alles is erop gericht om nee te zeggen en voor een systeem van tolpoorten te zijn.Bij deze wil ik de Telegraaf bedanken voor het onderschrijven van hun eigen subjectiviteit. Weet je welke krant ook vout was in de oorlog?

On a happier note, filmtips van deze week:
-The King of Kong: Downloadwaardig (50+ seeds, dus ben er snel bij!), Koopwaardig. Documentaire.
-(500) Days of Summer:  Downloadwaardig (1000+ seeds). Donkere romantische komedie.
-Sunshine: Downloadwaardig (250+ seeds). Science-Fiction.
-Gran Torino: Downloadwaardig (1000+ seeds). Actiedrama.

Voor bijvoorbeeld Kiss Kiss Bang Bang (2005) met Robert Downey Jr. (!) en Val Kilmer. Erg gave dialoog-gedreven film met een aantal aardige actiescenes en weird-ass humor. Door toeval wordt een ordinaire dief uitgekozen om een auditie te doen voor een grote film en voor deze rol moet hij, om zich in te kunnen leven, met een homoseksuele detective op pad. Hierbij zijn ze getuige van zinloos lozen van een lijk waarna er een complot ontrafeld moet worden en er ook nog een licht romantisch subplot plaatsvindt. Goed acteerwerk van Downey Jr. met een rol over een licht autistische anti-held, maar heb ‘m in een latere film een soortgelijk type zien spelen, alhoewel minder heldhaftig en stoer, in A Scanner Darkly (2006). Zakte halverwege wel even kort in. Koopwaardig, Blu-Ray-Huurwaardig, Downloadwaardig (1000+ Seeds).

Nu nog Diary of the Dead (2007) van old-timer George A. Romero. Ugh. More like, Diarrhea of the Dead. Badoem-Tjing. Saaie zombie Blair Witch-kloon met slecht acteerwerk en irritante personages over een stel filmstudenten die het begin van Zombieland (2009, 14 januari 2010 in de bioscoop, hier te downloaden (50.000+ Seeds)) meemaken. Jep, voortaan noem ik de nabije toekomst naar de (erg dikke (™ BGarde)) zombieslash-komedie met Woody Harrolson en Bill Murray. Anyways, dit is nog spannender…  Fuck you George, fuck you. Dawn of the Dead is alweer 31 jaar oud, volgens mij ben je al even over je piek heen. Schijtwaardig en niet af gekeken.

Als laatst ga ik nog even kijken naar Daniel Craig en de broer van Wolverine die in de “killin’ Nazi business” zitten. Defiance (2008), over een (of enige, volgens de hoes) Joodse verzetsgroep in, uiteraard, WOII. Ben wel een bietje WOII moe ondertussen, maar vooruit. Het verhaal zelf faalt in mijn ogen uitzettend. Het kabbelt de hele tijd een beetje voort, is voorspelbaar, joods kamp in bossen, problemen om leiderschap tussen broers, winter is moeilijk, probeert alles wat heftiger te maken met te bombastische muziek enzovoort. Al het nodige en te verwachten komt aan bod, maar alles lijkt plichtmatig in scene gezet. Daarnaast veel te weinig actie voor een oorlogsfilm. Bandbreedteonwaardig.

Snowman!!!

Here and here for the large versions.

Brillioot

So, yesterday was Avatar 3D. The movie did exactly what I expected it would do: the story isn’t that interesting, but not that bad either. But of course it isn’t the story that should get te upper hand in the ratings: did James Cameron give us a world in which you can lose yourself and did he use 3D in a more than gimmicky way? Yes he did…

The first half hour you’ll have to get used to the 3D image, the glasses aren’t very comfortable and sometimes when the image is moving fast you’ll have trouble adjusting your eyes, but besides that is the planet Pandora stunning. The people, the creatures and the flora are incredible to watch and you’ll get the impression the planet simply exists, especially since you can look around on the screen and discover Pandora by yourself. Cameron takes us to a new and strange place with strange habits in which the viewer can fully immerse him or herself. He raises to bar for new blockbusters in 3D: if you’re going to use this technique as an director, watch Avatar to learn how to do it. 3D is here to stay and it is in my opinion the way for Hollywood to lure us downloaders back to the big screen. Don’t disappoint us.

Not everything is great however. As I said, the story isn’t all that it supposed to be. You’ll get through a lot of clichés,  it is quite predictable and I would like to have seen some more battles and fighting scenes. But in the total of the 166 minutes you won’t be bored for a moment. The acting is solid with very good performances by Sigourney Weaver as Dr. Augustine and Stephen Lang as the Colonel, who was typecast perfectly. The main actor, Sam Worthington is more believable in his role as a Na’vi, the blue indigenous people, than in his human role.

So, go watch this piece of art in 3D as you’re supposed to do: you’ll see the future of cinema with your own eyes. Preferably in an IMAX 3D, which you’ll find in Amsterdam, The Hague or Rotterdam. If you have the possibility to watch it without subtitles, pick that show, as it limits the immersion of yourself in the creation.

Total: 9/10

Really, 3D?

Next Thursday I’m going with my sister to Avatar, the new movie of James “I love blue” Cameron. James Cameron? Terminator? Terminator 2? Aliens? No? Maybe Titanic, but that’s for most of the people I know not something positive. And maybe I’m buying into the hype (o you!), but we’re going to watch it in 3D.

But since if finally doesn’t concerns a kid movie, I’m willing to take that risk. Ok, you’ll still have to wear those damn glasses, but c´mon, check that sweet, sweet new trailer. This is going to be fuckin’ epic… Expect a review here friday!

I’m practicing my English, so get used to it. Oeh, South Park is on!